1838. Gün: Kaçış Arabasındaki Kırık Kalp
-Geçmiş-
Yeni yeni başlayan bahar havası ne yazık ki ruh halimi düzeltemiyordu. Okula gelmiş, kucağımdaki dosyalarla uğraşıyordum ama aklımın bir köşesinde Ateş vardı. Dün onu öyle ağlarken görünce kendimi çok kötü hissetmiştim. Yıllar içinde Ateş'le abi kardeş ilişkimiz olmuştu ve onu böyle görmek beni yıkmıştı.
Kucağımdaki bir yığın dosyayı sıkı sıkıya tutarken birine çarpmamla dengemi kaybettim ama hemen toplayıp hiçbir dosyayı düşürmedim. Dalgın olduğum için karşımdaki çocuğu görmemiştim.
"İyi misin Buket? İstersen yardım edebilirim?" Bakışlarımı çocuğun kahverengi gözlerine çevirdim. Yan sınıfımızdaki bir çocuktu. Adımı bilmesi biraz garibime gitse de bir şey demedim.
"İyiyim, iyiyim. Kusura bakma, biraz dalgınım da seni görmemişim. Yardım
