1839. Gün: Kalp Kırılması Çabuk İyileşmez
-Geçmiş-
Başımı yatak başlığına yaslayıp acıyan gözlerimi kuruladım ve Rüya'ya diktim bakışlarımı. Perdeyi biraz aralayıp minik bir açıdan dışarıya bakıyordu. Titrek sesimle sordum.
"Hâlâ orada mı?"
Rüya o minik aralığı da kapatıp tam anlamıyla bana döndü ve yanaklarını şişirdi. "Evet hâlâ orada ve cama bakıyor. Yakalanacağım diye korktum."
Yanağımdan tekrar yaşlar akarken Rüya hemen yatağa oturdu ve gözlerimi kuruladı. "Ama ağlama ya. Hadi Buket ağlama."
"Ağlamadan duramıyorum ki. Ona çok kızgınım ama hava soğuk ve saatlerdir orada bekliyor. Anahtar onda ve istese eve girebilir ama girmiyor da. Sinirimi çok bozdu."
Burnumu çektim ve ellerimle yüzümü serinletmeye çalıştım. Saatlerdir aşağıda bekliyor ve beni arayıp mesajlar atıyordu ama hiçb
