Ecrin Ergani
Yetmezdi. Kendinden Sarp’tan uzaklaşıyordu. Robota dönüşmek üzereydi. Ve bunların hepsi benim yüzümdendi. Bana olan tutkusu ya da her neyse ona fazla geliyor kontrol edemiyordu kendini. Ona acı çektirmeye yıllarca olduğu gibi devam ediyordum.
Boynumdaki nefesiyle gözlerimi yumup elimi saçlarına attım. Onu oradan nasıl çıkacağımı bilmeden okşadım. Ellerimde kayan saçları karnıma batan sertliği hepsi canımı yakıyordu.
“Lütfen çık. Bitir. Sarp’a zarar veriyorsun. Tanıdığım adam değilsin.” dedim sessizce. “Ben bu adamla nasıl olacağımı bilmiyorum.”
“Alışkanlıklarımızla devam edeceğiz. Her gece seni becereceğim hafta sonları da sabah akşam. Tükenene kadar devam edeceğiz.” dedi boynumda boğuk sesiyle. Kendini kaybetmeye kendini gömmeye çok yakındı. Boşalırke
