Göz kapaklarımı yavaş yavaş araladığım zaman ilk başta nerede olduğumu idrak edemedim. Görüntü yavaş yavaş netleşince oturduğum yerde kıpırdandım. Eymen hemen yanı başımda uyuyordu. Ve biz hâlâ uçaktaydık. Bu korkmama neden olmuştu. Hâlbuki ben inene kadar uyuyacağımı sanıyordum.
Etrafa bakınıp Eymen'i kolundan dürttüm. Hafif irkilip ardından kafasını omzuma koymuştu. Sinirle derin bir soluk alıp koluna çimdik attım. Kaşlarını çatarak gözlerini kırpıştırmıştı. Oturduğu yerde dikleşip bakışlarını bana çevirdi.
"Uyanmışsın güzelim."
"Valla mı ya?" dedim şaşırarak. Ardından göz devirip sinirle koluna vurdum. "İndikten sonra uyanacağımı sanıyordum! Pilot nerede?" Etrafa bakındım. "Söyle indirsinler hemen uçağı!"
"Sakin ol. Ve derin bir nefes al güzelim. Az kaldı zaten."
"Ya ne sakin olaca
