"Nerede bu adam?!"
Eymen sessizce sitem edip kapıyı yumruklamaya devam etti.
"Bruno!"
Birinin evine sabahın köründe dadanmamamız lazımdı ama söz dinlemiyordu. Kollarımı göğsümde birleştirip Eymen'in avucunun içiyle kapıya bir tane geçirmesini seyrettim. Belki evde değildir demiştim ama kesin evdedir diye geçiştirmişti.
Zavallı kapıya bir iki tane daha geçirdikten sonra nihayet açılmıştı. Kapı ağır ağır açılırken karşımızdaki adamı süzdüm. Üzerinde pijamaları vardı ve kahve saçları dağılmıştı. Gözleri yarı açık yarı kapanık bir şekilde Eymen'e bakıyordu. Eymen'in yaşlarındaydı ve kapıya tutunarak neler olduğunu idrak etmeye çalışır gibiydi. Uykusundan uyandırdığımız aşikârdı.
Eymen'e yandan bir bakış atıp "Geleceğimizi söylememiş miydin?" diye sordum. Kafasını iki yana salladı.
"Söyle
