42- Kum Saati +18
Cebinden çıkardığı silahı tam karşıma doğrulttuğunda zaman durdu sanki. Nefes alamadım. Boğazımda keskin bir şey düğümlendi.
“Elmas… Ne yapıyorsun?” diye sordu İdil, sesi titrekti. Elmas’ın bir manyak olduğunu bilsem de, bir katil olabileceği hiç aklıma gelmemişti.
“Duydunuz, kimse bir yere gitmiyor,” dedi Elmas. Gözleri tuhaf bir şekilde donuktu. “Bu bilgiler sizin elinizde olmamalı.”
Aren hafifçe bir adım attı ileri. Elmas refleksle silahı ona çevirdi. “Olduğun yerde kal!”
“Elmas, silahı indir,” dedi Aren. Sesi soğuktu ama yüzü kıpırdamıyordu. “Ne yapmak istiyorsun? Bu saçmalık da ne?”
“Bilmiyorsunuz…” dedi Elmas, sesi çatallandı. “Bu şey, yıllardır korunan bir gerçek! Ve eğer o şey ortaya çıkarsa biz her şeyimizi kaybederiz!”
Kalbim çılgınlar gibi atıyordu. “
