21. BÖLÜM
Kathy ayaklarının altında bir heyelan varmış gibi hissetti. Muhtemelen bu heyelan onu yere yıkacaktı ancak garip biçimde düşmüyordu. Kendine gelir gibi olduğunda sarıldığı hayalden kaçmak, gerçeğe dönmek için bedenini saran bu tuhaf mengeneden kurtulmayı denedi. Ne denli ağır bir travmaydı ki bu; tıpkı “O” yanındaymış gibi sarsılıyordu. Nasıl bir hayaldi ki iliklerine kadar “Onunla” dolabiliyordu. Ethan’ı bu kadar gerçekçi hissetmek nasıl bir kafayı yemişliğin eseriydi? Kathy tam anlamıyla delirdiğini düşünüyordu. İnanamıyordu…
Ethan kendini çektiğinde genç kız; aklıyla kalbi, dahası gözleri ve sağduyusu arasında bocalıyordu. Sevdiği adamı bu kadar özlemek ve onu görmek -lanet olsun onu bu kadar gerçekçi görmek- yaşadığı bir lütuf muydu?
“Hayır, hayır” diye inledi ve ell
