Arin'in Dosyası

BÖLÜM 12- Varion'un gerçekliği

Varion;

"Hayır izin veremem buna! Bana bak Arin, biz daha yeni başladık, bana bunu yapma. Seninle olma cesaretini gösterebilmişken yapma!"

Gözlerini Akay'dan çekip Varion'a döndü.

"Sorun da bu! Şimdi olması... Ben senin elini tutmaya ilk günden hazırdım... Bitti, ben Akay'la evleneceğim!"

Akay, isminin geçisiyle içinde oluşan dalgaları sindirmeye çalışıyordu.

Evlenecekti onunla.

Evdeki kadını düşününce midesinde bir burkulma hissetti.

Bir ürperti bedenine çarptı sonra da çekip gitti.

Az önce ismini güzel bir tonda söyleyen kadın şimdi onayını almak için ona bakıyordu.

"Evet evle..." Sesinin yumuşaklığını fark edince öksürüp tekrar konuştu.

"Evlenelim Arin! Seninle evlenmek benim için büyük bir onur!" derken gözlerinin içine baktı.

Masanın en başında oturan konsey başkanı ayağa kalktı ve Arin’e doğru yürüdü.

"Seninle güzel işler yapacağız Arin. Sen bizim yıldızımızsın!"

Kafasını yerden kaldırıp adama baktı Arin. Beyazlamış kirpiklerinin ardındaki açık mavi gözlerle karşılaştı.

Bu gözler ona güvenden çok endişe veriyordu.

Güçlü elleriyle Arin’in kollarını sarstı.

Daha fazla bakamadı ona indirdi kafasını Arin. Odadan çıkmak için kapıya yöneldiğinde onunla gelenlerde ayaklanıp peşine takıldılar. Çıkmadan "Tebrikler!" demeyi ihmal etmediler.

Şimdi sessizlik hakimdi odaya.

Arin koltuğa kendini bıraktı ve arkasına yaslanıp iki adamı kaşlarını çatarak izlemeye başladı. Büyük bir karar almıştı ve bu aldığı karardan etkilenen adamları izlemek keyifli olacaktı.

Korktuğundan mıdır ne! Varion'a bakmayı erteleyip Akay'ı izlemeye karar verdi. Onun olduğu taraftaydı aklı ama bakamıyordu işte.

Akay'a bakarken Varion'u düşünmekten hareketlerini algılayamıyordu. Birden önündeki Akay görüntüsü netleşti.

Odanın içinde dönüp dolanıyor bir şey arıyor gibiydi. Sonra bir çip çıkarıp masanın ortasına koydu. Çip açılıp mavi bir ışığı tüm odaya dağıttı ardından tamamlandı, diyerek kapattı kendini.

"Asma suratını Varion, sana söyledim planımız mükemmel gidiyor. Hem Vera tehdidinden kurtulduk hem de Arin’e bir kimlik kazandırdık."

İşittiği sözler beyninde yankılanmaya başladı.

Elini hızlı bir hamleyle kaldırıp sertçe güm güm atan kalbinin üzerine bastırdı.

Şimdi o bakmaya korktuğu tarafa kafasını çevirdi.

Varion, cam kapılardan dışarıya bakıyordu. Bir eli cebinde, gözlerini bir noktadan başka bir noktaya çeviriyordu. Yandan görüyordu onu Arin.

Göğsünün inip kalkışına bakıyor, derin nefes verişinde kendisinin içinde bir kımıldanma oluyordu.

"Tehdit mi? Vera... Varion!"

diye mırıldandı Arin. İçinde hissettiği heyecan konuşmasını engelliyordu.

Gözlerini açmış eli havada tam ağzını açacakken Varion hızlı bir dönüş yapıp ona doğru hamle yaptı.

Şimdi karşısındaydı havada olan kolunu tuttuğu gibi çekmiş elini beline atıp kendine doğru çekmişti.

Yüzü tam karşısındaydı. Gözleri dudaklarına kaydı, Vera’yı kızdırmak için o dudakları öpmek kolaydı peki ya şimdi?

Yutkundu Varion, yavaşça o dudaklara doğru eğilip öptü.

Tek öpücüktü.

Sonra sarıldı, kokladı...

"Vera benim kim olduğumu öğrendi Arin, benim canım önemli değil ama seni kurtarmak için seni kapattım. Akay'la seni kurtarma planı yapıyorduk o sırada sen kendi başına işler açtın. Neyseki muhalifler erken cevap verdiler bize ve yardımcı oldular!"

Ellerini Varion'un yanaklarına koydu. Gözlerine yaşlar dolmuştu.

"Ben sana kızdığım için Akay'la evleneceğimi söyledim. Ben seninle olmak istiyorum Varion!"

Son cümlede sesi kısılmıştı. Gözlerinde biriken yaşlar yanaklarına akmıştı bile!

Varion elleriyle yaşları sildi.

Akay;

"Ayıp oluyor ama! Siz aşıksınız, ben aranıza giren kara kedi miyim!"

"Bunu bilerek yaptık Arin... Konseyin önünde olmalıydı. Sen Akay'la evlenmelisin!"

"İyi ama neden?"

"Çünkü o benden daha güçlü ve benim gibi sahte değil!"

Akay, elleriyle saçlarını düzeltip sırıttı.

"Ha! Evet... Güç, benim..."

Varion ve Arin birbirlerine kitlenmişlerdi. Onu duymuyorlardı bile!

Arin;

"İnsan olmadığın için bunu söylüyorsan umurumda değil!"

"Aksine insan olduğum için bunu söylüyorum!"

Arin’in elini tutup kalbine doğru götürdü.

Gözlerini kapattı Arin ve elinin altındaki cılız kalp atışlarını dinledi.

Gözlerini açtı.

"Anlamıyorum!"

"Anlatacağım. İnsanım ben! Hikayemi nerden geldiğimi anlatacağım ama önce gerçek adımı söyleyeceğim sana;

Atlas!"