İlk bir ayı sessiz sedasız geçirdim. Kimseye söylemek yoktu niyetimde son ana kadar. Okullar açıldı, babamlar da uzatmalı tatillerinden döndüler. Haftanın üç günü ablamların da bizde olduğu akşam yemekleri yenmeye başladı. O akşam yemeklerinden birine gecikmeli katıldığımda evimizde konuk Şahin'di. Masada yerini almış, babamla, eniştemle koyu bir sohbetteydi. Bana yemeğe misafir var derlerse gelmeme ihtimalim var diye bir şey dememişler, ben de böylece geç katılmıştım. Şahin'i gördüğüme şaşırdım doğrusu, okulda bile neredeyse hiç konuşmuyorduk.
"Yıka ellerini, gel hadi." dedi annem benim huzursuzlandığımı kendince çaktırmamaya çalışarak. Aç olmadığımı söylesem, babamla kapışabiliriz diye ellerimi yıkayıp döndüm sofraya.
"Geç kaldın," dedi babam.
"Mahmut'la yemek yemiştim," deyiverdim bi
