Ramazan Maden'in o turşu suratını bir daha görmeyeceğim diye öylesine mutluydum ki. Milli Eğitim'den çağırılıp da tayin yazımı aldığımda. Sahiden de İstanbul'a, evime de yakın bir muhitte bir devlet okuluna tayin edilmiştim. Üstelik kıymetli arkadaşım Baki'de memleketine tayin olduğunun haberini almıştı. Gülnur'un ne kadar mutlu olduğunu düşündüm. Kısa zamanda hayal ettiği her şeye kavuşan şanslı kadınlardandı Gülnur. Sevdiği adam, yaşamak istediği şehir... Tayin yazımı çantama koyarken sordum, "Peki köyün çocuklarına ne olacak?"
"Ücretli öğretmen bulunur. O da bulunmazsa taşımalı eğitimle dağıtırız." Yine de içim burkuldu. Yarı yolda bırakıyordum onca çocuğu, bu benim için üzücüydü. Milli Eğitim'den çıkar çıkmaz aradım Mehmet'i. Tayin kağıdından bahsedecektim ki karşımdan gelişini gördüm
