Dolabın boşaldığını görüp lojmandan eşyalarımın taşındığını ve anahtarların kapının önüne bırakıldığını Baki'den öğrenen Mehmet o gün düşmedi peşime. Yol boyunca aramasını beklediğimi itiraf etmeliyim. Fakat planımın işlemediği anlamına gelmiyordu bu benim için. Aceleci, düşünmeden atılan çaylaklardan değildir ki Mehmet. Üzerine düşünür, tartar olası tüm taraflarınca. Bana da bu sürede beklemek düşüyordu.
Annemle babam elimdeki tayin evrağını görünce sevinçten havalara uçtular. Babam tehlikeli bir işten kurtulduğum için, annem Mehmet hikayesi geldiğim yerde kalır diye umut ettiği için.
On beş gündü göreve başlamak için bana verilen süre. Tamamını kullanmaktı niyetim. Ve baba evinde her Allah'ın günü Mehmet'ten gelecek o telefonu bekledim. Öyle bir hamle yapmıştım ki artık ben de arayamaz
