Babam için Mehmet daha da başka biriydi tabii. Gelecek olmasından başka türlü bir rahatsızlık duyduysa da belli etmemeye çalıştı. Bir köşeye çekip beni de "Kuyruğun mu herif senin? Başının belası!" dedi.
"İyidir baba Mehmet, tanısan seversin," demekle yetindim. Babam ablamın eşini hep çok sevmiştir. Eniştem de uyumlu insandır. İnsancıl diye tabir edilen cinsten. Flört dönemlerinden beridir de tanıştığımızdan hep bizden biri gibi hissettirdi. Zamanla torunlar geldi, hem de tek seferde iki tane birden derken babamın en has ahbabı oldu eniştem. Mehmet dediği saatte kapıdaydı. Kapıyı onun geldiğini de bilerek ben açtım, ardımdan yetişti annem. Saksıda orkide getirmişti. Güler yüzlüydü. Onu ilk gören insanların yapacağı kibirli yakıştırmasından uzak bir yakınlıkla el sıkıştı herkesle. Yeğenler
