Sevmek de nereden çıkmıştı bilmem? Dur heri diyesim gelmedi değil, bu işleri biz bir aradayken karıştırma. Bu kadar da belli oluyorsa bazı şeyleri aramızda da halledebiliriz. Mahmut, ben cevap verene dek ikna olacak gibi değildi, gözüyle tarıyordu adeta tüm zihnimi.
"Küseceğim sana az kaldı. Geldiğimden beri bir imalar, şeyler."
"Neyler?" Yüzüme doğru eğildi Mehmet.
"Sen karışma!" diye bağırdım. Geri çekildi. Madem karışmayacaktı yüzsüzlük edip de üzerime gelmeyecekti. Hayret ettim doğrusu, bunun burası Mehmet'ti her hareketine de güven olmuyordu ki.
"Küsme kardeşim, fena bir şey demedin ya."
"Deme, hiçbir şey deme." Bir gözümle işaret ettim Mehmet'i. "Onla beni yan yana anma."
"Yan yana oturmuşsunuz ama."
Abisine helal olsun dercesine bir işaret yaptı. Utandım, yerin dibinden çıka
