Sabah uyandığımda yatağın kenarında uyuyordu Mehmet. Gece çıkıp gitmişti, sonra da geldiğini duymamıştım. O kenarda, düştü düşecek kadar bana uzak duruşu içimi acıttı. Onunla biz oluruz sandığım bir yıl öncesini hatırladım. Bu yüzden teslim olmamıştım tabii ki de ona. İstemiştim bunu, tanımadığım bir tutkuyla. Şimdi aynı yatakta koca bir gece geçmiş elimiz, kolumuz yanlışlıkla bile birbirimize değmemişti. Bir anda açınca gözlerini oracıkta yakalandığımı fark ettiysem de kaçmadım, teslim oldum. Gülümsedi. "Düşeceksin," dedim.
"Allah'tan hiç deli yatmam." Biraz da olsa geldi benden tarafa. "Yorgana çok sarılmıştın yataksız kalmayayım diye yattım. Kızma e mi?" Kızmamıştım. İyiye gidiyorduk sanki… Bir fikrim olduğunu söyledim, babasıyla ilgili. Telefonunu çaktırmadan alacaktım mesajlarını kur
