"Arama!!Arama beni !!" bana söylediği onca sözden sonra beni aramaya nasıl cesaret edebilirdi.Selim'i de hiç bir şey söylemeden sap gibi bırakmıştım orada.Bir de ona açıklama yapmam lazım,ben herkesi düşünürken,kimse beni düşünmüyordu.Yağmur öyle yağıyordu ki sanki benim ne kadar acı çektiğimi biliyor gibi, ben ağladıkça o da gökten yere iniyordu.Avazım çıktığı kadar bağırarak ağlamak istiyordum şu an..Aşkın nasıl bir acı olduğunu unutalı yıllar olmuştu.Bu kadar yıldan sonra, o olmak zorunda mıydı?Selim olsaydı,sapık Ömer bey'e bile razıydım, ama o olmasaydı.Arabayı her zaman içtiğim Pub'ın önüne çekmiştim.Sudan çıkmış balık gibi olmama rağmen, insanların hakkımda ne düşüneceği umurumda değildi.Kapıdan sinir ile girerken girişteki aynadan kendimi görünce sadece bir balık değil aynı zamanda
