Bu gece bütün servis ve yemek ile Selim ilgileniyordu neredeyse.Ayağa kalkmak istesem de beni oturtup bütün ikramları kendi yapmaya çalıştıkça, ben hariç herkesin ağzının suyu akıyordu bu kadar kibar ve düşünceli olmasına. O kadar tedirgin hissediyordum ki bana yapacak iş bırakmadıkları için yerimde prenses gibi oturmaktan gözlerim devamlı Fatih'e kayıyordu ve gözlerim onunki ile kesiştikçe aklım başımdan gidiyordu ama bir tek kelime konuşmaya cesaret edemiyordum onunla.Bayan Elonor Fatih'in yanına oturmuş koyu bir muhabbete dalmışken dış kapının çalması ile hepimiz donup kaldık. Kapının önündeki Mustafa Bey olunca Fatih birden ayağa kalktı korkarak.Ne de olsa babası benim ile aynı ortamlarda olmaya pek gönüllü değildi.
"Babamın burada ne işi var?" Fatih korkudan bu kelimeleri söylerken
