Restoranın manzarasını en sevdiğim masaya oturmuş yeşermeye başlamış çimenlerin üzerinde didinen iki serçenin yaptıklarını izliyordum.Biraz daha büyük olan, küçük olan serçeye bulduğu küçük ekmek kırıntılarını önüne atıp tekrar kırıntı aramaya devam ediyordu etrafta.Tam kalkıp mutfaktan onlar için ekmek getirecektim ki hareketimle oradan uçtular.Bu uzaklara dalmalar beni derin düşüncelere attığı gibi hayvanlar alemi üzerine tez yapmaya başlayacaktım neredeyse.Hani düşünüyorum bazen,aslında bu aralar hep düşünüyorum gerçi ama, Off! Sanırım en iyisi düşünmemek? Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinin önündeki adama eş olabilirdim bu gidişle düşünmekten.Onun da derdi yalnızlık gibi duruyor sonuçta. Karı koca geçinir gideriz..
" Menü ister misiniz?Yoksa özel bir isteğiniz var mı hanım
