“Çocuk çocuk hareketler, ne saçma sapan bir arkadaş ortamın var senin?” Eymen bıkkınlıkla konuştu ve iç sesim oldu.
Az önceki saçmalığın ardından arka bahçeye çıkarak biraz hava aldık. İyi de gelmişti. Eymen’in Savaş’a arkadaşları konusunda bu şekilde sitem etmesini ne yalan söyleyeyim haklı buluyordum.
Zaten daha buraya gelmeden önce başıma gelebilecek olan şeyleri tahmin ederek reddetmiştim. Bu kızlarla uğraşılmazdı ki. Adamın başına bela olurlardı.
Zübeyde’nin kendisine karşı hisleri olduğu için Savaş’a acıdım. Anlaşılan bu kızdan daha çok çekeceği vardı. Sevgili yalanına ayak uydurduğum için aynı zamanda da benim tabii.”
“Bir ara seninkileri de görelim diyeceğim de…” İç çekerek kafasını salladı. “Haklısın ne diyeyim.”
Eymen’e verdiği cevapla beraber suratımda sersem bir tebessüm o
