“Sessiz ol duyacak!” Suratına karşı fısıldadığımda bakışları ısındı. Suratında flörtüz bir ifade oluştuğunda gözlerimin akının irileştiğini hissettim. Dudağının dol kenarı yukarı doğru kıvrılarak omzuyla omzuma dokunup göz kırptığında kesinlikle kalp krizinden ölmek üzereydim.
Savaş tam olarak ne yapmaya çalışıyordu?
“Niye? Yanlış bir şey mi yapıyoruz?” O ifadesini bozmadan beni dumura uğrattığında dudaklarım birbirine kenetlenmişti sanki. Aralayıp en ufak bir şey dahi söyleyemiyordum.
Bende ki afallamanın farkında olmuş olacak ki kaçamak gülüşü daha da genişlediğinde o güzel suratının ortasına bir yumruk atmak istiyordum.
“Arkadaş olduğumuzu sanıyordum?” Diye fısıldayarak otobüste bana karşı verdiği tepkiyi taklit ettiğimde tek kaşı muzipçe havalandı. Unutmamıştı.
“Vardiya vaktin ge
