Hortlak görmüş gibi öylece bakakaldığımda tek kaşını manidar havayla kaldırıp Eymen’le bana dikkatle bakarak utanmadan süzdü.
O an ne yapacağımı bilemeden öylece kaldığımda yavaş yavaş tüm sinir bedenimi kaplamaya başladı. Utanmadan nasıl gelebiliyordu? Annem eminim ki Ayşegül’ün gelmemesi için elinden geleni yapmıştı.
Dişlerimi birbirine bastırıp ona öfkeyle bakmayı sürdürdüğümde Eymen’e not verircesine süzdükten sonra bakışları parladı. Bu ifadeyi tanıyordum. Bir eşyayı beğendiğinde genelde o şekilde bakardı.
Ayşegül için de erkeklerin genelde eşyadan bir farkı olmadığı için ifadesinde farklılık oluşmuyordu.
Sevgilisi varken nasıl da bu kadar utanmaz davranabiliyordu?
“Vay, şansa bak, Rüya…” Rüya ne gerizekalı? Bir şey söyleyeceksen tamamla işte. Gözlerimi kısarak suratına bakmaya
