Yüreğimin orta yerinde duran acı eşelendikçe dışarı doğru akıyordu sanki. Yumuşak kolları beni ablukası altına almış, konaklamam için müthiş konforlu bir alan oluşturmuştu sanki.
Taze kiraz çiçeğini andıran kokusunu solumak beni az da olsa rahatlatmıştı.
Adıma soyadıma kadar anlatmak istiyordum şu anda Savaş’a… Normalde en ufak bir duygumu dahi anlatamazken şu an böylesine duygular beslemem benim için pek kıymetliydi.
“Ağla, tutma hiçbir şeyi işinde…” Sesi yine sanki bir sürü çikolata yemiş gibi çıkmıştı. Öylesine essiz bir kadifeyi andırıyordu ki…
Burası çok güzeldi. Dünyada görüp görebileceğim en eşsiz yerdi benim için…
Onu dinleyip kendimi bıraktığımda hıçkırıklarımda boğuluyordum. Kollarımı kaldırıp sırtına sararak başımı boyun girintisine soktuğumda o yara iyice açılıyor, içind
