Gözlerim irice açıldığında ona hayretle bakmaya devam ediyorken suratı üzerime doğru düşüyordu.
Ne? Ne yapıyorsun?
Saniyeler ağır çekimde geçmek bilmeyen yıllar gibi sürüyordu. Kokusunu o kadar çok yakından alabiliyordum ki…
Dolgun pembe dudakları, sivri burnu…
Ne yapıyorsun Rüya? Çabuk kendine gel arkadaşın o senin!
Arkadaşımsa neden süratle bana doğru gelmeye devam ediyordu?
“Savaş…” İsmi dudaklarımın arasından adeta bir mırıltı şeklinde çıktığında dudakları yanağıma değdi. Gözlerim kocaman olduğunda ateşe değmişçesine sıçramışken kalbimin atışını artık takip bile edemiyordum.
Yüzü yüzümden kayarak omzumun üzerine düştüğünde tüm arbede bir anda sona ermişti sanki.
Tek düze duyduğum kalp ritmimin arasından kafamı eğip suratına baktığımda omzumda mışıl mışıl uyumaya devam ettiğin
