Efecan Bey ile birlikte onun evine gitmek, bana çok tuhaf gelmişti. İçeriye girdiğimde giymem için verdiği terliklere bakarken buldum kendimi.
“Merak etme, temiz. Kimse giymedi.”
Efecan Bey’in yüzüne boş bir ifade ile baktım, iç çekerek terliği giydim ve içeriye girdim. Salon beyaz mobilyalar ile döşeliydi. Fazla beyaz bulmuştum. Ayrıca çok temizdi ev. İki bekar erkeğin yaşadığı düşünülürse, ev gerçekten çok temizdi. Sanırım daha pasaklı bir ev görmeyi bekliyordum?
Efecan Bey, benim oturduğum koltuğun diğer tarafına oturmuştu. “Ne ikram edeyim?” diye sorduğunda dudaklarımı birbirine bastırarak ona bakmıştım. Misafirliğe gelmemiştim, “Teşekkürler, bir şey almayayım.” dedim. Koltuğun ucunda oturuyordum, her an kalkıp gitmeye hazırdım. Aslında neden buraya geldiğimi de anlamamıştım.
Bu sa
