“Demek, sonunda Efecan Bey ile çıkıyorsunuz!” dedi Melis sevinçle. Gülümsedim ve getirdiği kahveden bir yudum aldım. Bir kahvenin kırk yıllık hatırına güvendiğim için mi Melis’i kahve içmek için çağırmıştım acaba?
“Ya, hayırlı olsun arkadaşım!” dedi Melis. “Sen niye bu kadar sevindin ki bu habere?” dedim merakla Melis’e. Kalçamı terasın duvarına yaslamıştım. Melis benim aksime ayakta duruyordu, çocuk neşesine sahipti.
“Niye mi?” dedi Melis kocaman açtığı gözleriyle. Ardından kahvesini terasın duvarına bıraktı, elinden hiç bırakmadığı telefonundan bir şeyler yaptı ve “Baksana şu fotoğrafa!” dedi. Uzattığı telefonu elinden almadan baktım. Bu sabah, holdingin kapısından Efecan Bey ile el ele girerken çekilmiş fotoğrafımız vardı. Gözlerimi faltaşı gibi açmamak içmek kendimi zor tuttum, bu ho
