Asya
Huzurla daldığım uykudan Bozo'mu özleyerek uyandım. Balkon camından hala daha karanlık görünen havayla telefonuma baktığımda aslında daha uyuyalı iki saat bile olmadığını fark ettim. Ama nedense kendimi oldukça dinç ve uykumu almış hissediyordum. Hamileliğimle birlikte uzun saatler uyumaya alıştığım için bu durum bana garip geldi.
Biraz sağa, sola döndükten sonra bu gece uykunun bana uğramayacağını anlayıp ayaklandım. Madem uyumayacaktım, bari gidip biraz Bozo’yu sevseydim. Hem o şimdi muhtemelen ilaçların etkisinden falan uyuyor olurdu, ben de fırsat bu fırsat rahatça öpüp koklardım. O uyanık olunca utanıyordum, bir de kendisinin her hamlemi yatağa taşıma gibi özellikleri olduğundan cesaret edemiyordum. Masumane bir öpücüğün sonunda hep kendimi Bozo üzerimdeyken buluyordum.
Ama ş
