Meva
"Ya insan bir haber verir, ne biçim bir insansın sen ya?!"
Sinirle soluyup söylenmeye devam ettim.
"Hayır benim abimin canına kastediliyor, benim bundan daha yeni haberim oluyor!"
Benim abim, hayattaki tek kimsem hastanede öldürülmeye kalkılıyordu ve insan müsveddesi, öküz Yavuz buna bana söyleme gereği bile duymuyordu.
Abime söyleyecektim, bunu kovsundu. Zaten bir işe de yaramıyordu. Anca ortalıkta yalı kazığı gibi dolansındı.
Yavuz söylenmelerimden bıkmış bir halde, sabırlı kalabilmek için derin bir nefes alıp cevap verdi.
"Meva seni uyandırsam ne olacaktı sanki?"
Tekerlekli sandalyemi ittirdiğinden arkamda kalan Yavuz'a omzumun üzerinden dönüp çemkirdim.
"Hala konuşuyor musun bir de sen utanmadan?! Ne demek uyandırsam ne olacaktı ya?! Böyle bir şeyi söyleyeceksin tabii ki
