Bozo
Zorla güzellik olmazdı.
Olmayacak duaya amin demeyi alışkanlık haline getirdiğimden bunun da olacağına inanıvermiştim salak gibi.
Ama olmayacaktı. Belliydi olmayacağı.
Asya'yı dokunuşlarımla kandırıp bedenine sahip olabilirdim belki ama kalbi benim için atmadığı sürece hep böyle tıkanıp kalacaktık.
Arabaya biner binmez bir sigara yakıp dumanı içime çektim.
Sana güvenmiyorum diyordu. Ben onun dışında hiçbir kadını görmüyordum oysaki. Güvenmeyen bir insana nasıl kendimi kanıtlayabilirdim ki? Asya'yı her an yanımda taşıyamazdım, illaki onun evde beni beklemesi gereken geceler olacaktı. O her seferinde ya başka kadına gittiysem diye mi düşünecekti? Böyle hayat nasıl geçerdi, içinde güvenin olmadığı bir evlilik nereye kadar giderdi?
Gitmezdi. Gitmemişti de işte.
Hayatımın en zo
