27. Bölüm: Yanlış Büyü Doğrudur Belki
Mutfağa girdiğimde tamam, ne istiyor bu benden? Diye düşündüm. Az daha orada dursaydım, çakıl renkli gözlerine parmağımı sokacaktım. İyileştiriyordum işte, daha ne istiyordu bu? Yardım etmem gereken bir şey daha varda söyleyemiyor mu acaba? Serhat, kaba, küstah, fazla rahat, kendini bir şey sanan, türü yüzünden kendini yenilmez gören, kinci, aptal, burnu havada olan bir sülük olmasa ona gönül rahatlığıyla yardım ederdim. Ama bu özelliklerin hepsini bol bol barındırıyordu. Ve bu benim için ebedi bir nefrete yol açıyordu. Elimdeki bezi sinirle sıktım. Daha ne kadar bu işkence sürecekti? Birkaç saat daha? Akşama kadar? Bir gün daha? Bir hafta, bir ay? Bir ay aklıma gelince korkudan ürperdim. Eğer o bir ay evimde kalırsa Gece Cadıları'ndan olurdum. Elime bulaşık süngerini aldım ve üstüne deter
- Yazar
