25. Bölüm: Gitmek
Koşuyordum. Öfkem bütün vücudumu ele geçirmişti. Koşmak bazen bana iyi gelse de ona ulaşamayacağımı bilmek beni daha da kötü yapıyordu. Serhat yoktu. Semih'e ne olduğu hakkında hiçbir fikrim yoktu. Ama meleğim kaçırılmıştı ve beni yakmaya çalışmışlardı. Bir şekilde yangın büyümeden kurtulmuştum. Ama geç kalmıştım. Elizya yoktu, onu benden çalmışlardı. Elizya benim yandığımı görmemişti. Kim bilir ona ne söylemişlerdi. Birden bir kokuya rastladım. Kan. Bir ağacın dibinden geliyordu. Bir söğüt ağacıydı. Tekrar baktığımda kanın siyah olduğunu gördüm. Elizya'm. Birden bacaklarım beni taşıyamadı. Dizlerimin üzerine çöktüm. Vücudumda büyük bir gedik açılmış gibiydi. Göğsümde çok şiddetli bir sıkışma vardı. Yine de ayağa kalkmaya çalıştım. Elizya ölmedi. Ama eğer onu yaralamışlarsa onları doğduğ
- Yazar
