TAHİR
Babaannemin odasından öyle bir öfkeyle fırlamıştım ki, kapının tokmağı duvarda derin bir çukur açmıştı sanırım. Kulaklarımda hâlâ onun o buz gibi, insanın içini donduran sesi çınlıyordu,
“Ceylan’ın bir sorunu olduğunu anladım. Ailemin soyu bu kadın yüzünden kesilecek. Madem Esmer’i evlendirmeye karışmamı istemiyorsun o halde Asude’yi kuma getir de bana bir torun ver. Ailenin bekası için gerekli olanı yapmak zorundasın.”
Kuma... Tıpkı dedemin, babasının yaptığı gibi. Tıpkı bu lanetli ailede nesiller boyu süren o iğrenç geleneğin bir parçası olmamı istiyordu. Ve Ceylan... Gözlerimin önüne üzgün, kırılgan hali geldi. Ona bu ihaneti nasıl yapardım? Nasıl “aile bekası” adına onun kalbini paramparça ederdim?
Bir yanda kardeşim, diğer yanda daha yeni adamı düzelttiğim karım.
Konaktan a
