Kim demiş hayatın altının üstünden daha kötü olduğunu hayat zaten kötüydü sadece gülümseyen insanlar vardı herkesin dudaklarına koyduğu tebessümün arkasında acı çeken bir yüz vardı ben bunu gayet net anlamıştım içim kan ağlasa bile asla ağlamayacaktım ağlamak güçsüzlük diyorlardı ama bana güçlü olmaktı ben herkesin önünde ağlayıp zırlamazdım ben böyleydim işte içi kan ağlayan dışardan Nemrut gibi görünen insandım bazen gülümserdim sevdiklerime karşı kahkaha atar deli olurdum onların yanında ki sevdiğim tek kişi Abimdi babam bana babalık bile yapmıştı sadece adı üstünde babaydı benim için bir önem arz etmiyordu öyle arkadaşımda yoktu yalnızdım kimseyi sevmez etrafımda insan istemezdim
Bırak bu numaraları kimseye güvenmediğin için arkadaş olmuyordun
Doğruydu karşımda bana dik dik bakan ka
