Hayatımda pek çok zorlukla karşılaşmıştim küçük yaşta babamı kaybetmiştim annem ise babam öldükten sonra değişmiş eskisisi gibi olamamıştı nedeni ise kafamda hep bir ip ucudu olarak kalmıştı abime karşı hep sevgiyle yaklaşirken bana uzaktan bir böcekmişim gibi bakar beni kendinden nefret ettirdi o bakışlari unutmak kaç hafta yada kaç ayımı almıştı yada yıl hiç unutmuyordum ki yalnız kaldığımda yada onun bakışlarını gördüğümde hemen eskisi gibi korkar kaçırmazdım aksine ona şimdiki keje gibi bakardım ama çocuktum işte 12 yaşındaki keje bunu akıl edemeyecek kadar küçüktü hayatım ise iyi değildi evlenmiştim ama mutlu değildim kocam vardı ama kocam gibi değildi hayatım nasıl devam edecekti
Sen nasıl yaşayacaksın Keje
sen nasıl bu evde bu adamla geçireceksin diye düşünmekten aklım bunalmışt
