RUHUMDAKİ MÜHÜR (TÜRKÇE KİTAP)

Yeni bir kitaptan herkese merhaba. İnşallah tüm bölümleri sıkılmadan beğenerek okursunuz. İyi okumalar. ••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••• Umudunu yitirmiş bir kız olarak ne beklentim var bu hayattan daha anlamış değilim. Sadece yaşamak için nefes alan biriyim. Tek isteğim üniversiteyi okuyup bütün kötü anıları arkamda bırakmak. Ama sanırım bu biraz zor olacak. Bir kördüğüm gibi hayata bağlanmaya çalışıyordum. Aile sevgisinden bir haber yetimhanenin soğuk duvarları arasında kaybolmuş küçük kız çocuğunu bulmaya çalışıyordum. Farkında değildim ki sözde ailem beni o yetimhaneye attığı gün çocukluğum ve içimde ki kız çocuğunun öldüğünden. Her zamanki gibi kötü geçmişim aklıma gelmişti. Kafamı iki yana sallayıp tüm düşüncelerimi kovaladım. İsmimin anlamı kadar kesinlikle kendimi aydınlatamıyordum. Şuan izbe bir yerde yetimhaneden çıktıktan sonra elime sıkıştırılan bir kaç kuruşla tuttuğum oldukça küçük ve eski evimde düşüncelere dalıyorum. Daha fazla düşünürsem işe geç kalacağımı bildiğim için küçük ve eskimiş yatağımdan kalktım. Lavaboya girip eskimiş ve yan tarafı kırılmış aynadan kendime baktım. Sarıya kaçan uzun saçlarım, ufak bir burnum ve yeşil gözlerim vardı. Zaman kaybetmeden elimi yüzümü yıkayıp lavabodan çıktım. Yetimhanede on beş yaşından beri her yaz tatilinde bulduğum küçük işlerde çalışıyordum. Şimdiye kadar yapmadığım iş yoktu sanırım. Hiç bir şekilde yaptığım işler zoruma gitmiyordu. Çünkü kimseye muhtaç olmadan kendi ayaklarımın üzerinde duruyordum. On beş yaşından beri çalıştığım için beni idare edecek kadar param ve giyecek kıyafetlerim olmasına rağmen idareli kullanmam gerekiyordu ilerisi için. Daha fazla düşünürsem kafayı yiyecektim artık. Hızla küçük giyisi dolabımın kapağını açtım. Kısa bir an kafa karışıklığından sonra  üzerime en uygun kıyafetleri giyip yatağımın yanında ki küçük komidin'in üstünde duran hiç bir zaman yanımdan ayırmadığım kolyeyi taktım. Gümüş renginde olan kolyemin ucunda küçücük bir mavi taş  vardı.Benim için oldukça değerli bir kolyeydi Her şeyi hallettikten sonra saçımı da tarayıp açık bıraktım. Hızla evden çıkıp yürümeye başladım. Evimin olduğu sokak oldukça izbe bir yer olduğu için sabah giderken sorun olmasa da akşam geri döndüğümde az da olsa korkuyordum. Yaz ayında olduğumuz için gündüzleri ne kadar sıcak olsa da sabah oldukça erken işe gittiğim için  soğuk havadan nasibimi alıyordum. İş yerim oldukça lüks bir yerdi. Evimden yirmi dakika uzaklıktaydı. Geç kalmamak için hızlı hızlı yürümeye başladım. İş yerine geldiğimde personel için olan kapıdan girip direk soyunma odasına girdim. Kadın çalışanlar siyah etek beyaz gömlek giyiyorlardı. Ben buranın eteklerinden ne kadar rahatsız olsam da giymek durumunda kalıyordum. Normal yaşantımda etek giysem de burada çalıştığımız için bazen eğilip kalkmak durumunda kalıyordum. Bu yüzden oldukça rahatsız hissediyordum kendimi. Üzerimi değiştirip direk restaurant tarafına geçtim. Patronumuz ne kadar sert olsa da bize kötü davranmıyordu. Aksine çoğu şeyi tölere eden birisiydi. Hızla restaurant tarafına girip diğer arkadaşlarıma katılıp masaları silip saten beyaz şık masa örtülerini serdim. Oldukça ünlü ve tanınan bir mekan olduğu için oldukça fazla çaba gösteriyorduk. Bu durum beni yorsa da şikayetçi değildim. Hayatımda şimdiye kadar kimse olmamıştı. Nasıl olsun ki sevgiyi bilmeyen bir kız nasıl severdi ki ya da nasıl sevildiğinden emin olurdu ki,ya da ailesi tarafından bile istenmeyen bir kız nasıl güvenirdi bir başkasına.Çok korkuyordum birinin gösterdiği ufacık bir sevgi gösterisine kanıp peşinden sürüneceğim diye. Ne kadar güçlü görünsem de hiç bir şekilde güçlü değildim. Korkusuz görünen bir korkaktan başkası değildim. Ama ne olursa olsun yaşadığım hayata isyan etmedim.Benden daha kötü şeyler yaşayanlar da vardı sonuçta. ••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••• Evetttt. Bölüm hakkında ki yorumları alayım. Işıl karakterini tanıdık. Diğer bölüm arın karakteri'nin dünyasına dalacağız! Kendinize çok iyi bakın. Sizleri çok seviyorum görüşmek üzere.