~Mathilda~
Tanrım,son günlerde hareket etmek ne kadar da zorlaştı. Aylardır varlığına alıştığım ve onu hissetmekle mutlu olduğum bebeğim,kızım tıpkı benim gibi ele avuca sığmaz bir şey olacağa benziyor.Sürekli içimde yer değiştiriyor ve her gün biraz daha büyüyor,beni zorluyor ama bunu hissetmek öyle güzelki.Onu kucağıma bir an önce almak için sabırsızlanıyorum ve biliyorum ki biraz daha zamana ihtiyacımız var.
Bulaşık makinamı boşaltıyordum ve evin çok sessiz olduğunu,bundan sıkıldığımı fark ettim.Televizyonu açtım.Bakalım yemek programlarında neler vardı? Bir süredir fena halde kafayı bu masterschef gibi programları takmıştım ve aynı anda Laura'yı düşünüyordum.Sabah beni uyandırmamak için çok sessiz hareket ettiğini biliyorum.Geceleri artık uyumamın daha zor olduğunu fark etmiş durumda
