12. BÖLÜM
Kan beynime sıçramış, saçlarımı yolacak hâle gelmiştim. Elimi kolumu nereye koyacağımı bilemeden sağa sola yürüyordum, nefes alamıyordum. O sırada Kılıç elimi tuttu ve bana sarıldı. Kafamı göğsüne sakladım, ağlamaya başladım. Sırtımı sıvazlayarak “Şişt, sakin ol,” diye fısıldadı. Abisine dönerek:
“Konu kapandı abi. Getir hocayı, biz Yasemin’le evleniyoruz. Sen de git kendine başka birini bul, kuma diye,” dedi. Sonra beni kucaklayarak odadan çıkardı.
Ellerim otomatik olarak boynuna dolandı, ona iyice sokuldum. Başımı boynuna yaslayıp kokladım. Derken, birden ne yaptığımı fark edip kucağından indim ve Kılıç’a baktım. Bakmasam daha iyiydi… Vücutlarımız birbirine değmişti, çok yakındık. Aklım karıştı, kalbim hızla çarpmaya başladı. Nefesim değişmişti, ne diyeceğimi unuttum.
Kılıç
