66. BÖLÜM
Konak, derin bir yasa bürünmüştü. Herkes siyahlarını giymiş, sessizliğin ve hüznün içinde kaybolmuştu. Babaanne artık yoktu… Zeynep yenge başta olmak üzere, aileden kim varsa konağa akın etmiş, yas evinin yükünü omuzlamıştı. Bir yanda kadınların ağıtları, diğer yanda erkeklerin dudaklarından dökülen dualar eşliğinde, babaanne son yolculuğuna uğurlanıyordu.
Kadınlar konağın içinde baş sağlığı için ağırlanırken, erkekler avluda toplanmıştı. Ocakta kavrulan helvanın karamelimsi kokusu, konağın her köşesini yavaşça sarıyor, elden ele tabaklarla dağıtılıyordu. Herkes bir işle meşguldü; biri su taşıyor, biri sandalye diziyor, bir diğeri gelen misafirlere eşlik ediyordu. “Çok iyi kadındı…” diyenlerle “Yazık oldu…” diye iç çekenler birbirine karışıyor; kimi de fısıltılarla beni suçluyo
