"Ben katil değilim." Diye tısladım adeta dişlerimin arasında. Kendimi savundum asla doğruluk payını bilmememe rağmen. O ses ise sadece sinir bozucu biçimde sesli olarak gülümsedi. Neydi amacı, beni sorguya falan mı çekmekti? Onun için doğru bir yerde ve konumda olduğumuzu zannetmiyordum. "Sen eminsin sanırım katil olduğumdan. Baya ağır ithamlarda yargılıyorsun çünkü beni. Nasıl bu kadar emin olabilirsin katil olduğuma? Beni o kadar iyi mi tanıyorsun?" Yaşlı olmadığı ve genç yetişkin bir adama sahip olduğu belli olan ses tınısı kulağıma bir süre ulaşmadı. "Sevgili küçük Ayza..." Evet sözlerine başlamadan önce bana böyle seslenmişti. 'küçük Ayza' bu hitap şekli bana oldukça tanıdık geliyordu ancak balık hafızalı olmama rağmen sesin sahibini hatırlayamıyordum. Belki de yavaş yavaş hafızamı

