24. Bölüm: KAFES
"Beraber benim babamı öldürdük." Bir kafese kapattılar beni. İçerisine de sevimli hayvanlar, masum şeytanlar, günahtan arınmış insan bedenleri koydular. Nerede olduğumu sorgulamam izin vermediler ve hapsettiler kızgın demirlerin çevrelediği o küçücük mabede. Gün geldi şeytanlar insanlara düşman oldu. İnsanlar masumluğunu yitirdi ve bedenleri baştan aşağı kırmızı günaha ve şehvete boyadı. Katlettiler birbirlerini, yetmedi hayvanları, o da yetmedi bitkileri... Durmadı insanoğlu, kendine düşman olan şeytana dönüştü ve tamamen şeytanın kırmızı, kaynar sıcak su dolu olan kan gölüne kendisini atmasına izin verdi. Beynim zonklamasına dur durak vermeden devam etti. Kana bulanmış ellerle aynı evde bulunduğumu hatırlamam ile içim titredi. Korku... Kendini bana alıştırdı ve daima yanımda olacağını
- Yazar
