Violetta

19.Bölüm

VIOLETTA

19.Bölüm

Yüzyüzeyken Konuşuruz - Sen Varsın Diye

"Harap ettin kendini," Ari komodine tepsiyi bırakırken ben yatakta ruhsuzca yatıyordum. Gözlerimin altı çökük içi kızarık öylece boşluğu seyredşyordum. Yatağımda bir öukur hissettiğimde bile hareket etmedim. Edemedim. "Biraz daha bir şey yemezsen hasta olacaksın Viole?"

"Beni yalnız bırakır mısın..." dedim kırık dökük sesinle ama bu bir soru değildi. Ari çaresizce iç çekerek bana bakarken sonunda beni odamla başbaşa bırakmıştı.

Uzanıp telefonumu elime alırken asla interneti hattı açmıyor sadece tek bir uygulamaya giriyordum. Galeri.

Santo ile fotoğraflarımız çıkıyordu hemen girer girmez. Bir sürü kare yan yana dururken başlıyordum ağlamaya. Üzerine tıklayıp detaylıca seyretsem kimbilir ne olacaktı...

"Çok özledim seni..."

O an içimin dışa taştığını hissettiğimde dayanamayıp Spotify'a girdim, şarkı açtım. Sen Varsın Diye - Yüzyüzeyken Konuşuruz

Müziğin tonu yankılanırken sözleri girdi. Nemli gözlerim dolarak yastığıma döküldü. "Seni bir kere görsem belki rahatlar içim..."

Ne ara dalmıştım bilmezken irkilerek uyanırken buldum kendimi. Oda karanlıktı. Üzerim örtülmüştü. Elimle pikeyi kavrayarak soluğumu bırakırken kafamı çevirdim. Onu gördüm.

Santo'yu.

"Santo..." Ellerim titremeye başladığında yatakta doğruldum pike üzerimden kaydı sanki tüm vücudum zangır zangır titriyordu.

"Gelmedin."

"Santo?" Kafam karışırken kaşlarımı çattım. Nereye gelmiştim? Nereye gelmem gerekiyordu?

Dizlerimin üzerinde doğruldum. "Santo..." Uzanmaya çalıştığımda silindi görüntüsü. Elim havada kalırken geriye düştüm. Dağınık saçlarım torbalaşan göz altlarım çöken solgun yüzüm...

Aynada yüzleştim kendimle.

"Senden nefret ediyorum..."

&

"Zeki kızmışsın aslında," Geri çekildi siyah topuklu botlarıyla gezinirken. "Şaşırttın beni." Beni hafife aldığını mı söylüyordu o?

Kalçasına kadar gelen saçlarını savurarak bıçağı elinde döndürmeye devam etti. Kırmızı ojeleri bem burdayım dercesine oarlıyprdu. "Neden burada olduğunu da bul bakalım tatlım."

"Sen Santo'yu değil kralı istiyorsun."

"Ah sen de mi istiyorsun yoksa? Çok geç tatlım ya. Çünkü ben çoktandır yerimi hazırlıyorum."

"Santo benimle evli."

Dudaklarını büzdü. "Olabilir. Bunu bir engel olarak mı görüyorsun?" Sinir safham üst seviyeye çıkıyordu giderek. "Asla. Asla onun karısı olamayacaksın."

"Ama çocuğun annesi olabilirim." dediğinde donakaldım. İmalı attığı bakışlarla gerçeği bildiğini anlıyordum. Nasıl nereden bilebilirdi bilmiyordım ama Santo haklıydı. Su uyur düşman uyumazdı. Dinleniyorduk. Kesinlikle köstebek vardı. Çünkü ben bumu Diana dışında kimseye söylememiştim.

"Ne oldu? Sessiz kaldın." Sandalye çekip karşıma oturdu. "Sen de biliyorsun ki bu krallığın bir soya ihtiyacı var."

"Umarto neden değil?"

"Umarto mu hah o bir baltaya bile sap olamaz. Kendisi de gayet farkında." Tırnaklarını inceleri. "Ondan ya bu hırsı."

"Ne demek o?"

Sienna bana döndü. "İkizin yerine geçmeyi bilmiyor mu?" diyerek planlarını ifşaladığımda bu kez donakalan Sienna'ydı. "Ne sanıyordun ki Sienna? Sizin gibi basit ezik olduğumuzu mu? Siz çöle adam gömerken bile daha gömmeden bilgisi geliyordu bize." Zavallısın der gibi baktım suratına. "Bir de akıllıyız diye geçinirsiniz."

Sienna dırlayarak bıçağı boğazıma dayadığımda başımı kaldırdım. "Hadi. Yapsana."

Sinirden dişlerini sıktığını görebiliyordum. "Ama yapamazsın. Sen de biliyorsun ki elinizdeki tek kozum."

"Bu kadar zeki olman şaşırtıcı. Harcanıyorsun buralarda." Az önceki halinden eser yoktu.

Arkasını döndüğünde yerimde kıpırdanıp bileklerimi sürttüm. Buradan kurtulmalıydım. Bu manyağın elinden kurtulmalıydım. İp gittikçe gevşiyordu ama buraya her bakışında duruyordum. Tamamen bana döndüğünde kalçasını pencere kenarına yasladı. Bıçağı ışığa tuttu. "İspanya'da özel bir tasarımdı bu bıçak." Parlıyordu. "Güme gidecek yazık olacak."

Ona üstten üstten bakarken kımıldamadan duruyordum. Açık vermek istemiyordum. Vermemeliydim de. Saçlarım yüzüme düşerken yerinden kalkıp bana doğru yürürken arkada parmaklarım yavaşça hareket ediyordu. Vardığında eğilip suratıma baktı ben bakmıyordum. Aniden saçlarıma yapınca başım arkaya düştü. Yüzüm acıyla buruşurken üzerime eğildi. "Sen bir piyonsun Viole. Bense vezir. Şimdi anlıyor musun aramızdaki farkı? Sen ne yaparsan yap asla bir vezir olamayacaksın. Şahın yanına yaklaşamayacaksın!" Gözlerine baktım dik dik, tek kaşım havalanırken öyle mi dercesine bakış attım. "Sen öyle san!"

Kafa attığımda Sienna beklenmedik hareketle geriye sarsıldı. Burnunu tutuyordu. Nefes nefese onu izlerlen ellerim boş durmuyordu. Elini burnundan çekip parmaklarını izledi. Ardından bana baktı durarak. "Seni kaltak!" Üzerime atlayacağı sırada kendimi yere atıp iplerden kurtulurken Sienna yanıma düşmüştü. Hızla ayak bağımı da çözerken birden bileğimi sıkıca tuttu. Hızla eğilip ısırdım ve saçından yakalayıp itekledim. Tekme atıp onu kendimden uzaklaştırırken ayak bileğimdeki iplerden de kurtulmuştum.

Ayağa kalkıp saçlarımı geriye atarken o da ayağa kalkmıştı güçlükle. Saçları yana düşerken sırıtarak izledi beni. "Sen... Sandığım kadar esik değilmişsin Viole."

"Senin gibi değilim evet Sienna." Bakışları değişince alaylı ifadesi silindi ve üstüme atlayarak bıçağı sapladığında koluma girdiğinde çığlık atsam da umursamadam saçına yapışıp çekiştirip itekledim. Şimdi dizlerinin üzerine düşmüştü. Fırsat vermeden üzerine çullanıp ata biner gibi karnına oturduğunda yanağına tokat attım. Saçları yüzüne düşerken asılıp yüzüne eğildim. "Seni mahvedeceğim! Seni öldüreceğim!"

O an nasıl hırsıma bürünmüştüm bilmiyordum içimden delice bu kızı dövmek geliyordu.

Sırıtarak baktı. "Elinden geleni ardına koy Viole!"

Yeniden hamlelere giriştiğimde Sienna pes etmiş gibiydi. Üzerinden kalkıp geri durduğumda nefes nefeseydim. Kolumu burnuma silerlen yerde yatan kadına acıyarak baktım. "Zavallı ruh hastası aeni!"

Arkama döndüğümde Umarto ile burun buruna gelmemle yüzüm anında soldu ve konuşmama fırsat vermeden Umarto'nun sesini duydum. "Vahşiyiz hım? Ama yakalandın Viole. Bum!" Başıma siyah çuval gibi örtü geçirildiğinde çoktan kendimden geçmiştim. Bedenim yere yığılırken bilincime son giren cümle şuydu: "İfşa olduk."

"O zaman B planına geçiyoruz sevgili karıcığım."

&

Binanın etrafı sarılırken Santo elinde silah ile direkt içeriye dalmıştı. Sessizlik hayra alamet değildi. Bu kadar ıssız bir yerde çıt sesi çıkmaması aklına her türlü olasılığı getiriyordu. Temkinli adımlarla yürürken dönmeden arkaya işaret verdi. Adamlar direkt ilerlerken kendisi ve Lucca ile beraber köşeyi dönüp diğer alana girdi.

Girer girmez gördüğü manzara ile donakalırken elindeki silahı yavaş yavaş düştü, adımları ağırlaştı. İrileşmiş gözleriyle düzeneğe bakıyordu.

Seni mahvedeceğin!

Santo acı içinde kıvranırken sesi bile çıkmadı.

Umarto şiddetin boyunu arttırırken Santo geri gerim gerilmişti. Hareket edemiyordu. Kaskatı kesilmişti. Zincir bileklerine ağrı verirken vücuduna elektrik acıların en fazlasıydı.

"Bu..."

"Civarda olmalılar," dedi Lucca silahını indirirken. "Buraya geliş karayoluyla tek. Gelirken mutlaka karşılaşmalıydık."

Santo sessiz kalırken bakışlarını zincirden alamıyordu. Lucca ileriye adım attı. "Adamları dağıtayım mı?" Omzuna dokunduğunda Santo irkilerek Lucca'ya döndü. "Görüyor musun?" Lucca gösterdiği yere bakarken başı eğildi gözlerinş yumarak. Ardından başını kaldırdı sallayıp. "Santo şimdi olmaz."

"Ona... Ona zarar vereceklerdi. Biz gelmeseydik işkence edeceklerdi ona!" Çıkan sert sesi içeride duvara çarpıp yankılanıyordu. Lucca camların bile titrediğine emindi. "Santo..."

"Sakın!"

Santo geri çekilip etrafa bakarken silahı kavrayarak Lucca'nın yanından geçip giderken adamlardan biri koşturarak geldi. "Patron..." Soluk soluğa kalmıştı. "Bunu görmelisiniz."

Lucca şaşkınlıkla bakarken kaşları hafif çatılmıştı, Santo düz ifadeyle bakıl atarken hızlı adımlarla geldikleri yönün tersinde yürüdüler. Adımları o kadar sertti ki kocaman binada tok sesi çıkarıyordu. Girdiklerinde Santo bakar bakmaz donakaldı.

"Duvara bak!"

Santo'nun gözleri büyüdü. Yazı kırmızı boya ile yazılmıştı ve hala canlıydı. Yeni yazıldığı belliydi. Çok sürmemişti. "Casi lo logras, pero no." Yetişemedin.