Ak yüzü parmak gibi
Sevdiğim kaymak gibi
Beni yardan ayıran
Devrilsin kavak gibi
***
Misafirlerini uğurladıktan sonra bitap bir haldeydi Süheyla. Canı yanıyordu, sanki çok sevdiği bir yakınını kaybetmiş gibi keder doluydu yüreği. Ortalıkta ruh gibi dolaşmasına kimse ses etmedi. Zaten olması gereken sorunsuz bir şekilde olmuştu. Kimsenin korktuğu olmadığı içindir ki odasına gönderilerdi Memiş. Çıkan bulaşıkları ve ortalığı düzenlemek Sümeyra'ya ve Dürdane'ye kalmıştı. Kimse halinden şikayetçi değildi.
Yüklükten dürülü yorganı ve döşeğini indirdi. Canı yandı ağır kaldırıp indirmekten ama umursamadı. Neydi ki bu acılar yüreğinde hissettiklerinin yanında...
Serdi yatağını yere. Buz gibiydi döşeğin şiltesi. Kırıldı girdi içine, sarıldı yorganına. Sessiz bir iç çekişle veda etmeye ha
