Atma taşı vurursun
Sonra pişman olursun
Gün gelir gönül seçme
Yine benim olursun
***
Olduğu yerde öylece kalıverdi Süheyla. Demek bu gece bitiyordu her şey. Gözleri buğulandı elindeki sepet büyük bir gürültü ile yere düştü. Kardeşinin yüzünde bir süre oylandı bakışları 'Abla şaka yaptım!' demesini bekledi bir süre. Yok istediği cümleyi duyamadı. Hırsla yanaklarına süzülerek damlayan yaşları sildi.
"Bugün geliyo ha! Bugün?" Ablasının hesap soran sesinin aksine, yumuşacık ve mutluydu Sümeyra.
"He abla akşam namazından sonra gelecekler" neşeyle cevap verdi.
Süheyla'nın da gözlerinden kaçmadı kardeşinin neşesi;
"Pek bir neşelisin kardeşim?"
Masumca gülümseyerek baktı ablasına."Çünkü birtanecik ablam bey karısı olacak, neşeli olmam normal ablacığım"
Kardeşine yaklaştı, karşı karşı
