Yolda ilerlerken, Arya’nın yanındaki varlığı içimde bir sıcaklık oluşturuyordu. Aracın içinde sessizliğin hakim olduğu anlarda, onun gözlerine bakarak geçmişin acılarını unutmaya çalışıyordum. Taner, önünde otururken arada bir arka aynadan Arya’ya göz atıyor, onunla ilgilendiğini belli ediyordu.
“Gideceğimiz yer, daha önce hiç gitmediğin bir yer olacak,” dedi Taner, sıradan bir sohbet havasında. “Güzel bir plaj, deniz kenarı. Senin sevdiğin gibi.”
Arya, bu haberle birlikte yüzünde bir gülümseme belirdi. “Deniz… Evet, deniz bana hep huzur veriyordu,” dedi. İçindeki kaygılar yavaşça dağılmaya başlamış gibiydi.
“Deniz kenarında yeni bir hayat kuracağız, belki de bir başka başlangıç yapacağız,” dedim, Arya’nın yanındaki güven duygusunu pekiştirmek için. “Geçmişin ağırlığını sırtımızdan atı
