Dışarı adım attığımda, karanlık gece üzerimde ağır bir baskı kuruyordu. Taner’in nefret dolu bakışları aklımda dönüyordu ama bununla başa çıkmalıydım. Arya’yı güvenli bir yere götürmeliydim.
Zeynep, Arya’yı kollarında tutarken, onun güvenliğini sağlamak için hızla yola koyulduk. “Nereye gideceğiz?” diye sordu Zeynep, telaşla.
“Bilmiyorum,” dedim, derin bir nefes alarak. “Ama buradan uzaklaşmalıyız. Taner’in peşimizden geleceğini biliyorum. Bir yere sığınmamız gerek.”
Arya, titrek bir sesle, “Karan, Taner’e bir şey yapman gerekiyorsa, lütfen dikkat et!” dedi. Gözleri korkuyla parlıyordu. O an, onunla olan bağımın ne kadar güçlü olduğunu hissettim. “Seni kaybetmek istemiyorum,” diye ekledi.
“Kaybetmeyeceksin, söz veriyorum,” dedim. “Beni asla kaybetmeyeceksin. Şimdi, buradan çıkmalıyı
