Taner’in sözleri, havada asılı kalmıştı. Kalbim, hızla çarpıyor, duygularımın karmaşası içimi kemiriyordu. Ne yapacağımı bilmiyordum; ama bir şey kesindi: Bu savaşı kaybetmeyecektim. Arya’yı korumak zorundaydım.
“Geri adım atma,” dedim, sesimdeki kararlılığı artırarak. “Beni durdurmaya çalışırsan, bunun sonuçlarına katlanmak zorunda kalırsın.” İçimdeki öfkeyi bastırmaya çalıştım, ama Taner’in kararlılığı beni daha da kışkırtıyordu.
Taner, sert bir gülümsemeyle bana baktı. “Karan, bu yanlış anlama. Benimle savaşmıyorsun, aslında kendinle savaşıyorsun,” dedi. “Senin içindeki korku, seni buraya getirdi. Ama şimdi, bunu aşmalısın.”
“İçimdeki korku, seni tanıdığım günden beri var,” dedim, içimdeki cesareti toplamaya çalışarak. “Ama Arya’yı kaybetmemek için bu korkuya karşı gelmek zorundayım.
