Akşam olduğunda Erva hazırlanmak için odasına gitti. Aynanın karşısında birkaç saniye durdu. Birkaç gün önce yaşananlardan sonra yeniden Mirza’nın ailesinin karşısına çıkmak onu biraz heyecanlandırıyordu.
Dolaptan sade ama zarif bir elbise çıkardı. Saçlarını hafifçe topladı.
Tam o sırada kapı çaldı.
Mirza kapıdan içeri girdi.
Erva’ya bakınca bir an durdu.
“Gerçekten çok güzelsin.”
Erva utangaç bir şekilde gülümsedi.
“Abartma.”
Mirza başını salladı.
“Abartmıyorum.”
Sonra elini uzattı.
“Hazır mısın?”
Erva derin bir nefes aldı.
“Sanırım…”
Mirza gülümsedi.
“Yanındayım.”
—
Bir süre sonra Mirza’nın ailesinin evine geldiler. Kapıyı Mirza’nın babası açtı.
Onları görünce yüzünde sıcak bir gülümseme oluştu.
“Hoş geldiniz.”
Erva saygıyla başını eğdi.
“Hoş bulduk.”
Adam Erva’ya b
