Aradan birkaç gün geçti.
Artık düğüne sadece iki gün kalmıştı.
Evde hummalı bir hazırlık vardı. Organizasyon şirketi gelip gidiyor, çiçekçiler bahçeyi süslüyor, Mirza’nın adamları ise güvenliği kontrol ediyordu.
Mirza hiçbir riski göze almak istemiyordu.
Çünkü Karan’ın ne yapacağı belli değildi.
O gün öğleden sonra Erva odasında oturuyordu. Gelinliği dolabın içinde asılı duruyordu. Ara sıra dolabı açıp gelinliğe bakıyor, sonra tekrar kapatıyordu.
Kalbi hem heyecanlı hem de biraz korkuluydu.
Tam o sırada kapı çaldı.
Mirza içeri girdi.
Erva ona baktı.
“Her yer insan dolu.”
Mirza gülümseyerek yatağın kenarına oturdu.
“Düğün kolay iş değil.”
Erva derin bir nefes aldı.
“Mirza…”
Mirza başını kaldırdı.
“Hmm?”
Erva biraz tereddüt etti.
“Ya düğünde bir şey olursa?”
Mirza onun kor
