Sabah erkendi. Erva aynanın karşısında hazırlanırken elleri hafif titriyordu. Bu seferki heyecan farklıydı…
Bugün bebeğini ilk kez görecekti.
Mirza arkasından gelip beline sarıldı. Çenesini omzuna yasladı.
“Hazır mısın?” diye fısıldadı.
Erva aynadan ona baktı. Gözlerinde hem korku hem tarifsiz bir mutluluk vardı.
“Bilmiyorum… çok heyecanlıyım…”
Mirza onun elini tuttu, dudaklarını hafifçe eline bastırdı.
“Ben yanındayım. Ne olursa olsun birlikteyiz.”
Erva derin bir nefes aldı.
“Evet… birlikteyiz.”
Hastane Koridoru
Koridorda beklerken Erva’nın eli Mirza’nın elinin içindeydi. Parmakları birbirine kenetlenmişti.
Erva’nın kalbi hızlı hızlı atıyordu.
“Mirza…” dedi kısık bir sesle.
“Ya kötü bir şey olursa?”
Mirza hemen ona döndü, iki eliyle yüzünü tuttu.
“Bana bak… hiçbir şey olma
