Tuğrul odaya girdiğinde gerçekten iliklerime kadar korktuğumu hissettim. Korkunun sebebi neydi bilmiyorum, yani ondan korkmuyordum. Zaten başıma gelebilecek en kötü şey gelmişti. Evladımı, canımdan çok sevdiğim oğlumu benden almışlardı. Ama yine de onun gözlerine bakınca ona ihanet etmenin de çok ağır bir vicdan azabına neden olacağını anladım. O bana hiç bir kötülük yapmamıştı, bana tek bir yanlış yapmamıştı ki... Bana sadece güzel bir gelecek vaat etmekten başka hiçbir şey yapmadı şu ana kadar. O beni sevmişti ve beni şu anda evi karıştırırken gördüğünde ne hissetti acaba...
"Hayatım... Ne yapıyorsun..." dedi.
Bana olan bakışları değişmeye başladığında yavaş yavaş içinde bulunduğum durumu da sorgulamaya başladığımı fark etmiştim. Sorgulayan gözlerle bana bakarken yavaşça yanıma yaklaşm
