Aradan geçen birkaç gün resmen beynimi işlevsiz hale getirmişti. Aklımda, bu olanların aslında bir rüya olabileceği ihtimali vardı. Bunu diliyordum da. Okan ın özellikle son olası durumu asla bilmemesi gerekiyordu. Onda yaratacağı travmayı, çevresinden göreceği dışlanmayı tahmin bile edemiyordum.
Önemli olan aldatması değildi aslinda. En azından benim icin. Aramızdaki sevgi en nihayetinde olmuştu. Ancak en büyük sorun oğlumun gelecegini riske atma ihtimaliydi. Iste bunu kabul edemiyordum. Bazen nefes alırken göğsüme bir agirlik oturuyordu. Bas etmesi gercekten de zordu böyle bir hisle. Onu suçluyordum ancak artık bundan da vazgeçtim. Bana karşı bir hissi yoksa, başkasına karşı olabilirdi. Hatta bir erkeğe bile olabilirdi. Ancak bunlari yaparken oğlumuzu düşünmesi gerekirdi. Çok bencilce d
