Arkasında bağladığı ellerini çözerken bakışları kısılmıştı. Kavga başlatmamı veya çekip gideceğimi düşünmüş gibiydi. Üçüncü bir seçenek asla yoktu. "Elbette," dedi bir süre sonra. Bu ittifakımı onaylamış görünüyordu. "Nasıl içmekten hoşlanırsın?"
Kararsızlık içinde düşünürken dudak büzdüm. "Şekersiz olmadığı sürece hepsini içebilirim. En sevdiğin kahveyi yap, ayak uydururum."
Carlo burnundan derin bir nefes alırken suratıma bir simülasyonmuşum gibi bakıyordu. "Pekâlâ, öyleyse kahve içelim. Konuşacaklarımız bitmemiş gibi görünüyor."
Çekingenlikle gülümsediğimde arkasını döndü. Bazı insanlar vardır bilirsiniz, arkasını dönmekten keyif alan. Mesela biriyle vedalaşırken o kişiler ilk arkasını dönenler ve bir daha size asla yeniden bakmayanlardır. Bu sanırım bir çeşit güç olarak kabul edilen
